Używamy plików cookies Google Analytics, żeby wiedzieć, jak korzystasz ze strony, i ją ulepszać. Zgodę możesz zmienić w każdej chwili. Polityka prywatności
Przewoźnicy, spedytorzy, firmy od przeprowadzek i logistyki z jednej branży w jednym miejscu. Firmy z certyfikatem, widoczne na górze listy, przeszły audyt wiarygodności; niżej znajdziesz profile jeszcze niezweryfikowane, wyraźnie oznaczone.
W transporcie powierzasz obcej firmie swój towar albo cały dobytek i na wiele godzin lub dni tracisz nad nim kontrolę. Jeśli coś pójdzie nie tak - ładunek zniknie, dotrze zniszczony, auto nie podjedzie w umówionym terminie - to, czy i jak szybko odzyskasz pieniądze, zależy od tego, kogo wybrałeś i co masz na piśmie.
Lista firm według specjalizacji i miasta, z poradnikiem, jak wybrać dobrze.
Część problemów bierze się stąd, że "firma transportowa" to nie jedno. Inaczej odpowiada przewoźnik, który sam wiezie ładunek, a inaczej spedytor, który tylko organizuje przewóz i podzleca go dalej. Do tego dochodzą wymagane uprawnienia (zezwolenie, licencja) oraz ubezpieczenie, które przesądza, kto zapłaci za szkodę. Wszystko to da się sprawdzić w publicznych rejestrach, zanim podpiszesz zlecenie.
Osobny problem to oszustwa. W branży działają fałszywi przewoźnicy, którzy podszywają się pod istniejące firmy, odbierają towar i znikają. Kilkanaście minut na weryfikację w rejestrach i uważne czytanie dokumentów realnie zmniejsza ryzyko, że trafisz na takiego "przewoźnika". Dlatego warto sprawdzić firmę, zanim cokolwiek jej powierzysz.
Dobór firmy w tej branży to nie kwestia najniższej ceny, tylko tego, czy masz pewność, kto wiezie Twój towar, jakie ma uprawnienia i kto zapłaci, jeśli coś się stanie. Poniżej znajdziesz konkretne kroki: gdzie sprawdzić firmę, co podpisać i na co uważać.
Zakres wymaganych uprawnień zależy od masy pojazdu i od tego, czy transport jest krajowy, czy międzynarodowy.
Zarobkowy przewóz rzeczy pojazdem lub zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej (DMC) powyżej 3,5 tony wymaga zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Przy transporcie międzynarodowym potrzebna jest dodatkowo licencja wspólnotowa, którą wydaje Główny Inspektor Transportu Drogowego (GITD).
Od 21 maja 2022 roku obowiązek objął też lżejsze pojazdy: w międzynarodowym zarobkowym przewozie rzeczy pojazdami o DMC powyżej 2,5 tony i do 3,5 tony przewoźnik musi mieć zezwolenie na wykonywanie zawodu oraz licencję wspólnotową.
W przewozie krajowym busem o DMC do 3,5 tony zezwolenie nie jest wymagane. Uwaga na zespół pojazdów: jeśli bus z przyczepą przekracza łącznie 3,5 tony, zezwolenie jest potrzebne nawet w kraju.
Żeby dostać te uprawnienia, firma musi spełnić cztery warunki: mieć rzeczywistą i stałą siedzibę, odpowiednią zdolność finansową, dobrą reputację oraz certyfikat kompetencji zawodowych (po stronie osoby zarządzającej transportem). To nie są puste formalności - mają odsiać przypadkowych graczy. Poproś o numer zezwolenia lub licencji i sprawdź go w rejestrze, zamiast wierzyć na słowo.
KREPTD to Krajowy Rejestr Elektroniczny Przedsiębiorców Transportu Drogowego, który prowadzi GITD. Dane jawne są publicznie dostępne na stronie kreptd.gitd.gov.pl i możesz je sprawdzić sam.
Rejestr składa się z trzech ewidencji: przedsiębiorców z zezwoleniem na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, poważnych naruszeń oraz osób uznanych za niezdolne do kierowania operacjami transportowymi. Ta druga i trzecia część to sygnał o historii firmy, nie tylko o tym, czy w ogóle ma papiery.
Sprawdzenie krok po kroku:
Jeśli nazwa, adres albo NIP się nie zgadzają - to pierwszy powód, żeby się wstrzymać.
OCP, czyli ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej przewoźnika, to polisa, która pokrywa odpowiedzialność przewoźnika za szkody w przewożonym towarze. To nie jest ubezpieczenie samego ładunku - chroni odpowiedzialność przewoźnika wynikającą z przepisów, a więc działa wtedy, gdy to on odpowiada za szkodę.
OCP co do zasady jest dobrowolne i nie ma publicznego rejestru polis. W praktyce jedyny sposób to poprosić firmę o dokument do wglądu i sprawdzić go samodzielnie. Na co patrzeć:
Same skany można podrobić, dlatego przy większym ładunku warto potwierdzić polisę bezpośrednio u ubezpieczyciela lub brokera wskazanego w dokumencie.
To rozróżnienie decyduje o tym, od kogo będziesz dochodzić pieniędzy. Przewoźnik fizycznie wiezie ładunek, a spedytor organizuje transport i dobiera wykonawcę.
Przewoźnik odpowiada za utratę, ubytek, uszkodzenie i opóźnienie przesyłki, chyba że wykaże okoliczność zwalniającą go z odpowiedzialności. Spedytor co do zasady odpowiada za staranny wybór przewoźnika i prawidłową organizację przewozu, a jego ubezpieczenie to OC spedytora (OCS), osobna polisa od OCP.
Jest tu ważna pułapka. Jeśli spedytor przyjmuje zlecenie i podzleca je dalej albo wystawia się na liście przewozowym jako przewoźnik, wchodzi w rolę przewoźnika umownego i odpowiada za towar jak przewoźnik - a zwykła OCS tego nie obejmuje. Dlatego zanim podpiszesz, ustal, z kim masz umowę i jakim dokumentem jest ona potwierdzona. Zapytaj wprost, czy firma wiezie towar sama, czy podzleca, i kto w razie szkody jest adresatem reklamacji.
Umowa i list przewozowy to dokumenty, które w razie sporu zadecydują, kto za co odpowiada. Nie opieraj się na ustaleniach "na telefon".
W zleceniu lub umowie warto mieć na piśmie:
W przewozie krajowym zasady odpowiedzialności reguluje ustawa Prawo przewozowe, w międzynarodowym - Konwencja CMR. List przewozowy (w transporcie międzynarodowym list CMR) jest podstawowym dokumentem przewozu i potwierdza stan towaru przy odbiorze. Podpisanie go bez zastrzeżeń tworzy domniemanie, że towar i opakowanie były w dobrym stanie, więc jeśli widzisz uszkodzenie przy odbiorze, wpisz to do listu, zanim pokwitujesz. Sprawdź też, czy przewoźnik w ogóle wystawia list przewozowy - jego brak utrudnia późniejsze dochodzenie roszczeń.
Przy przeprowadzce najwięcej nieporozumień bierze się z tego, co dokładnie obejmuje usługa i kto odpowiada za uszkodzenia. Ustal to na piśmie, zanim ekipa podjedzie.
W umowie powinny znaleźć się: zakres usługi (samo przewiezienie, pakowanie, demontaż i montaż mebli, wnoszenie), termin i godziny prac, ustalona kwota i sposób rozliczenia, informacja o ubezpieczeniu oraz procedura reklamacyjna. Dopytaj o możliwe dopłaty - za demontaż mebli, długie noszenie czy postój samochodu - bo właśnie one najczęściej podnoszą rachunek na koniec.
Jeśli coś zostanie uszkodzone, spisz protokół jeszcze w obecności ekipy, zanim odjedzie. Protokół powinien zawierać dane obu stron, dokładny opis uszkodzeń, datę i miejsce oraz podpisy. Zdjęcia zrób od razu. Szkodę zgłoś na piśmie w terminie ustalonym w umowie - im szybciej, tym łatwiej ustalić przyczynę.
Nie każdy przewoźnik wozi wszystko. Zanim wyślesz zapytanie, zastanów się, czego wymaga Twój ładunek, i sprawdź, czy firma ma do tego odpowiedni sprzęt i doświadczenie.
Dopytaj też o pojemność i typ pojazdu oraz o to, czy firma wykona przewóz sama, czy go podzleci. Dopasowanie sprzętu do ładunku ogranicza ryzyko uszkodzenia i późniejszego sporu o to, kto zawinił.
Nie ma jednej stawki - cena transportu zależy od wielu zmiennych i dlatego oferty potrafią się mocno różnić. Na koszt wpływają przede wszystkim długość i kierunek trasy, rodzaj i waga ładunku, cena paliwa, opłaty drogowe, zakres ubezpieczenia, a w transporcie międzynarodowym także kursy walut i sytuacja rynkowa.
Zwykle im dłuższa trasa, tym niższa jednostkowa stawka za kilometr, bo koszty stałe rozkładają się na większy dystans. Dlatego oferty warto porównywać przy tym samym zakresie: ta sama trasa, ten sam termin, to samo, co wchodzi w cenę (załadunek, ubezpieczenie, dodatkowe usługi).
Oferta wyraźnie tańsza od pozostałych to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Może oznaczać brak ubezpieczenia, niższą sumę gwarancyjną albo podzlecenie przewozu nieznanej firmie. Ostrożnie podchodź też do żądania wysokiej zaliczki z góry, zwłaszcza od firmy, której nie udało Ci się sprawdzić w rejestrach.
Opinie są przydatne, ale dopiero w zestawieniu z danymi z rejestrów - same w sobie łatwo je kupić lub podrobić. Czytaj je pod kątem konkretów, nie ocen w gwiazdkach.
Staż na rynku i liczba zrealizowanych zleceń też coś mówią: firma działająca od lat zwykle ma wypracowane procedury załadunku i komunikacji, co ogranicza ryzyko pomyłek.
Zanim podpiszesz, zadaj kilka prostych pytań - rzeczowe odpowiedzi to dobry sygnał, a unik przy którymkolwiek z nich powinien zapalić lampkę ostrzegawczą.
Odpowiedzi zestaw z danymi z rejestrów i z treścią umowy. Jeśli coś się nie zgadza albo firma zasłania się ogólnikami, lepiej poszukać dalej, niż wydać towar w ciemno.
Najczęstszy schemat to podszywanie się pod istniejącą, legalną firmę: oszust posługuje się jej danymi, odbiera towar i kieruje go w zupełnie inne miejsce niż wskazane w zleceniu. Zagrożenie dotyczy zwłaszcza zleceń kojarzonych przez giełdy transportowe.
Sygnały ostrzegawcze:
Jak się chronić: zweryfikuj firmę w KREPTD i na białej liście VAT, oddzwoń na oficjalny numer z rejestru lub strony firmy (nie tylko na ten z ogłoszenia), porównaj dane kierowcy i pojazdu przy załadunku ze zleceniem. Przy niespójnościach wstrzymaj wydanie towaru.
Licz się z czasem - w transporcie terminy na zgłoszenie szkody są krótkie i ich przekroczenie osłabia Twoją pozycję.
Uszkodzenia widoczne zgłoś na piśmie najpóźniej przy odbiorze i wpisz zastrzeżenie do listu przewozowego. Uszkodzenia ukryte, których nie dało się zauważyć od razu, zgłoś pisemnie - w przewozie międzynarodowym według Konwencji CMR masz na to 7 dni roboczych od dostawy. Zrób zdjęcia, zachowaj opakowanie i dokumenty przewozowe.
Dalsze kroki:
Dobrze dobrany, sprawdzony przewoźnik to taki, u którego wszystkie te elementy - uprawnienia, ubezpieczenie, jasna umowa - są na miejscu, zanim cokolwiek mu powierzysz.
Wpisz jej NIP lub nazwę w rejestrze KREPTD na stronie kreptd.gitd.gov.pl - dostęp do danych jawnych jest bezpłatny. Zobaczysz, czy firma ma zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego i licencję wspólnotową oraz ile pojazdów zgłosiła. Porównaj nazwę, adres i NIP z ofertą i fakturą.
KREPTD to Krajowy Rejestr Elektroniczny Przedsiębiorców Transportu Drogowego prowadzony przez GITD. Dane jawne są publicznie dostępne i bezpłatne na stronie kreptd.gitd.gov.pl. Rejestr obejmuje przedsiębiorców z zezwoleniem, poważne naruszenia oraz osoby uznane za niezdolne do kierowania operacjami transportowymi.
W krajowym zarobkowym przewozie rzeczy pojazdem o DMC do 3,5 tony zezwolenie i licencja nie są wymagane. Inaczej jest w transporcie międzynarodowym: od 21 maja 2022 roku dla pojazdów o DMC powyżej 2,5 tony i do 3,5 tony potrzebne są zezwolenie na wykonywanie zawodu i licencja wspólnotowa. Uwaga: jeśli bus z przyczepą przekracza łącznie 3,5 tony, zezwolenie jest potrzebne także w kraju.
Przewoźnik fizycznie wiezie ładunek, a spedytor organizuje transport i dobiera wykonawcę. Przewoźnik odpowiada za utratę i uszkodzenie towaru, spedytor - za staranny wybór przewoźnika i organizację przewozu. Jeśli jednak spedytor podzleca przewóz lub wystawia się jako przewoźnik, odpowiada za towar jak przewoźnik.
OCP to ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej przewoźnika za szkody w przewożonym towarze - nie jest to ubezpieczenie samego ładunku. Co do zasady jest dobrowolne i nie ma publicznego rejestru polis. Dlatego o OCP pytaj przewoźnika wprost i poproś o dokument do wglądu.
Poproś przewoźnika o polisę i sprawdź sumę gwarancyjną, okres ważności, zakres terytorialny oraz wyłączenia. Zwróć uwagę, czy suma wystarcza na wartość Twojego ładunku i czy obowiązuje na każde zdarzenie osobno. Przy cenniejszym towarze potwierdź polisę bezpośrednio u ubezpieczyciela.
Za szkodę w przewożonym towarze odpowiada przewoźnik, chyba że wykaże okoliczność zwalniającą go z odpowiedzialności. Zasady reguluje Prawo przewozowe (w kraju) i Konwencja CMR (w transporcie międzynarodowym). Jeśli korzystasz ze spedytora, ustal wcześniej, kto jest adresatem ewentualnej reklamacji.
W transporcie międzynarodowym odpowiedzialność przewoźnika jest ograniczona kwotowo. Według Konwencji CMR maksymalne odszkodowanie to 8,33 jednostki SDR za każdy kilogram brakującej wagi brutto, chyba że zadeklarowano wyższą wartość towaru. Przy cennym ładunku warto to zestawić z jego realną wartością i rozważyć wyższą sumę ubezpieczenia.
Umowa powinna określać zakres usługi (przewóz, pakowanie, demontaż i montaż, wnoszenie), termin i godziny prac, cenę i sposób rozliczenia, informację o ubezpieczeniu oraz procedurę reklamacyjną. Dopytaj o możliwe dopłaty, np. za demontaż mebli, długie noszenie czy postój. Dzięki temu unikniesz niespodzianek przy rozliczeniu.
Spisz protokół uszkodzeń jeszcze w obecności ekipy, zanim odjedzie, i zrób zdjęcia. Protokół powinien zawierać dane obu stron, opis uszkodzeń, datę, miejsce i podpisy. Następnie zgłoś reklamację na piśmie w terminie ustalonym w umowie.
Uszkodzenia widoczne zgłoś na piśmie najpóźniej przy odbiorze i wpisz zastrzeżenie do listu przewozowego. Uszkodzenia ukryte zgłoś pisemnie - w transporcie międzynarodowym według CMR masz na to 7 dni roboczych od dostawy. Podpisanie listu bez zastrzeżeń utrudnia późniejsze dochodzenie roszczeń.
Nie ma jednej stawki - cena zależy od długości i kierunku trasy, rodzaju i wagi ładunku, ceny paliwa, opłat drogowych, zakresu ubezpieczenia, a w transporcie międzynarodowym także od kursów walut i sytuacji rynkowej. Zwykle im dłuższa trasa, tym niższa stawka za kilometr. Oferty porównuj przy tym samym zakresie usługi.
Uważaj na kontakt z darmowej skrzynki e-mail zamiast firmowej, dane niezgodne z rejestrem, presję czasu i próbę podpisania umowy dopiero po załadunku oraz na miejsce rozładunku inne niż ustalone. Zweryfikuj firmę w KREPTD i na białej liście VAT, a przy załadunku porównaj dane kierowcy i pojazdu ze zleceniem. Przy niespójnościach wstrzymaj wydanie towaru.
Zachowaj ostrożność przy żądaniu wysokiej zaliczki z góry, zwłaszcza od firmy, której nie udało się zweryfikować w rejestrach. Najpierw sprawdź firmę w KREPTD, CEIDG lub KRS oraz jej rachunek na białej liście VAT. Płać na rachunek z faktury i zachowaj potwierdzenia.
Najpierw złóż reklamację u przewoźnika i zgłoś szkodę jego ubezpieczycielowi z polisy OCP. Jako konsument możesz skorzystać z pomocy miejskiego lub powiatowego rzecznika konsumentów, a nieuczciwe praktyki rynkowe zgłosić do UOKiK. Jeśli doszło do wyłudzenia towaru, zawiadom policję lub prokuraturę; spór o zapłatę rozstrzyga sąd.
List CMR to międzynarodowy list przewozowy, podstawowy dokument zarobkowego przewozu drogowego między krajami objętymi Konwencją CMR. Potwierdza warunki przewozu i stan towaru przy odbiorze. Podpisanie go bez zastrzeżeń tworzy domniemanie, że towar i opakowanie były w dobrym stanie, dlatego uszkodzenia wpisuj do listu przed pokwitowaniem.
Jeśli masz umowę przewozu, odszkodowania żądasz od przewoźnika z jego polisy OCP. Jeśli masz umowę spedycji, spedytor odpowiada co do zasady za staranny wybór przewoźnika, a jego ubezpieczeniem jest OC spedytora (OCS). Gdy spedytor podzlecił przewóz lub wystawił się jako przewoźnik, odpowiada jak przewoźnik - dlatego najpierw ustal, z kim i jaką umowę podpisałeś.
Zapytaj o numer zezwolenia lub licencji i nazwę, pod jaką znajdziesz firmę w KREPTD, o to, czy wiezie towar sama czy podzleca, o ważność i sumę gwarancyjną polisy OCP oraz o to, kto jest adresatem reklamacji w razie szkody. Dopytaj też, czy wystawia list przewozowy. Odpowiedzi zestaw z danymi z rejestrów i treścią umowy.
Firmy z certyfikatem w tej kategorii przeszły audyt czterech obszarów: danych rejestrowych, obecności w sieci, opinii klientów oraz wzmianek i sygnałów ostrzegawczych. Na czym polega audyt.